ซานไห่กวน (Shanhaiguan) — ป้อมปราการสุดแดนตะวันออกของกำแพงเมืองจีน

กำแพงเมืองจีน (Great Wall of China)

สิ่งก่อสร้างจากน้ำมือมนุษย์ที่ใหญ่ที่สุดในโลก ความยาวกว่า 21,000 กิโลเมตร การก่อสร้างเริ่มต้นตั้งแต่ 205 ปีก่อนคริสต์ศักราช ผ่านกาลเวลามาจนถึงปี ค.ศ.1620 มีเรื่องราวผูกพัน-เล่าขานทางประวัติศาสตร์และวัฒนธรรมมาอย่างยาวนาน ได้รับฉายาว่าเป็น 1 ใน 7 สิ่งมหัศจรรย์ของโลก (ของยุคกลาง) และได้รับการขึ้นทะเบียนเป็น มรดกโลกทางวัฒนธรรม โดย UNESCO ในปี ค.ศ. 1987

ใช่แล้ว.. เรากำลังพูดถึง กำแพงเมืองจีน (Great Wall of China) ที่นักเดินทางส่วนใหญ่ต่างมีเป้าหมายว่าจะต้องไปเยี่ยมชมให้ได้สักครั้งในชีวิต..

กำแพงเมืองจีนมีชื่อเรียกอีกอย่างว่า “กำแพงหมื่นลี้” (ภาษาจีน: 萬里長城 — ว่านหลี่ฉางเฉิง) เป็นโครงสร้างสถาปัตยกรรมที่สร้างขึ้นมาเพื่อป้องกันอาณาจักรจีนจากการรุกรานของชนเผ่าเร่ร่อนต่างๆ ทางตอนเหนือ (ฮั่น, มองโกเลีย, แมนจูเรีย ฯลฯ) ในช่วงต่างๆ ของประวัติศาสตร์ ถูกคิดค้นและสร้างขึ้นเป็นครั้งแรกโดยจักรพรรดิฉินฉือหวางในช่วงศตวรรษที่ 3 ก่อนคริสตกาล มีลักษณะเป็นกำแพงสมัยโบราณที่มีป้อมคั่นเป็นช่วงๆ กำแพงส่วนใหญ่ที่ปรากฏในปัจจุบันสร้างขึ้นในสมัยราชวงศ์ฉิน ตลอดหลายศตวรรษต่อมาราชวงศ์ต่างๆ ได้สร้างและขยายต่อเติมกำแพงเรื่อยมา โดยเฉพาะอย่างยิ่งในช่วงราชวงศ์หมิง ได้เพิ่มส่วนที่เป็นหินและอิฐอันเป็นที่รู้จักในปัจจุบัน

กำแพงเมืองจีนสร้างขึ้นในระยะเวลา 4 ช่วงหลักๆ ดังนี้:

ช่วงที่หนึ่ง: 205 ปี ก่อนคริสต์ศักราช (ราชวงศ์ฉิน)

ช่วงที่สอง: 100 ปี ก่อนคริสต์ศักราช (ราชวงศ์ฮั่น)

ช่วงที่สาม: ค.ศ. 1138 – 1198 (สมัย 5 ราชวงศ์ 10 อาณาจักร)

ช่วงที่สี่: ค.ศ. 1368 – 1620 (สมัยสมเด็จพระจักรพรรดิหงอู่ ยุคต้นราชวงศ์หมิง)

ไปเที่ยวชมกำแพงเมืองจีนที่ไหนได้บ้าง

ที่ตั้งของกำแพงเมืองจีนครอบคลุมพื้นที่ 15 มณฑลของประเทศ ส่วนที่หลงเหลือและเป็นที่นิยมของนักท่องเที่ยวในปัจจุบันส่วนใหญ่เป็นส่วนที่สร้างในสมัยราชวงศ์หมิง ซึ่งมีอายุราว 500-600 ปี กำแพงเมืองจีนส่วนที่เป็นที่รู้จัก เข้าถึงง่าย และได้รับความนิยมจากนักท่องเที่ยวมีอยู่หลายแห่ง ได้แก่:

• ปาต้าหลิง (Badaling): เป็นส่วนที่อยู่ใกล้ปักกิ่งที่สุดและมีนักท่องเที่ยวนิยมไปเยี่ยมชมมากที่สุด
• มู่เถียนยู่ (Mutianyu): อยู่ห่างจากปักกิ่งประมาณ 70 กิโลเมตร เป็นที่รู้จักจากทัศนียภาพที่สวยงามและมีหอสังเกตการณ์ที่ได้รับการอนุรักษ์อย่างดี
• จิ่นซานหลิง (Jinshanling): มีสภาพค่อนข้างดั้งเดิมและเหมาะสำหรับนักเดินเขา
• ซือหม่าไถ (Simatai): มีชื่อเสียงในเรื่องการปีนที่ชันและวิวทิวทัศน์ที่สวยงาม เหมาะสำหรับนักเดินทางที่ชื่นชอบการผจญภัยและความท้าทายมากขึ้น
• หวงหยากวน (Huangyaguan): อยู่ในเขตเทียนจิน มีลักษณะเฉพาะตัวและไม่ค่อยมีนักท่องเที่ยวมากนัก
• ซานไห่กวน (Shanhaiguan): เอกลักษณ์ที่ไม่เหมือนกับที่อื่น คือมีส่วนหนึ่งของกำแพงเมืองที่ยื่นไปบรรจบกับทะเลป๋อไห่ทางทิศตะวันออก จนบางคนตั้งฉายาว่าเป็น จุดเริ่มต้น (สิ้นสุด) ของกำแพงเมืองจีน
• เจียยู่กวน (Jiayuguan) เป็นด่านป้อมปราการที่ตั้งอยู่ปลายทิศตะวันตกสุดของกำแพงเมืองจีนยุคราชวงศ์หมิง ตั้งอยู่ที่มณฑลกานซู เคยเป็นจุดผ่านสำคัญของเส้นทางสายไหมโบราณ

เราคุ้นเคยกับเรื่องราวและภาพถ่ายของกำแพงเมืองจีนในที่อื่นๆ มาโดยตลอด จนเมื่ออ่านพบว่ามีสถานที่หนึ่งที่กำแพงเมืองจีนด้านตะวันออกได้ยื่นบรรจบกับทะเล ภาพที่ได้เห็นทำให้เกิดความสนใจ จนวันหนึ่งเราจึงมีโอกาสได้เดินทางไปเที่ยวชมและเห็นด้วยตาตัวเอง..

ด่านซานไห่กวน (山海關) — กำแพงเมืองจีนที่บรรจบทะเล

กำแพงเมืองจีน ด่านซานไห่กวน (Shanhaiguan / Shanhai Pass, ภาษาจีน: 山海關) ตั้งอยู่ที่เมืองซานไห่กวน มณฑลเหอเป่ย ห่างจากกรุงปักกิ่ง/เทียนจินประมาณ 300 กิโลเมตรทางทิศตะวันออก

กำแพงเมืองจีนส่วนที่เห็นยื่นไปบรรจบกับทะเล มีชื่อเรียกว่า Laolongtou (老龍頭 — เหล่าหลงโถว) ซึ่งมีความหมายว่า Old Dragon’s Head (หัวมังกรเฒ่า) เป็นส่วนหนึ่งของ Shanhaiguan Pass ซึ่งตั้งอยู่ในบริเวณใจกลางเมือง

วิธีการเดินทาง

ขึ้นรถไฟความเร็วสูงจากสถานีรถไฟเทียนจินตะวันตก (Tianjin West Railway Station) เมืองเทียนจิน ไปยังเมืองซานไห่กวน ใช้เวลาเดินทางประมาณ 1 ชั่วโมง 30 นาทีเท่านั้น ค่าโดยสารคนละประมาณ 130 หยวน

สถานีรถไฟความเร็วสูงเทียนจินตะวันตก

สถานีรถไฟเทียนจินตะวันตก (Tianjin West Railway Station) เป็นสถานีรถไฟขนาดใหญ่และทันสมัย มีสิ่งอำนวยความสะดวกครบครัน บรรยากาศคล้ายกับสนามบินเลยทีเดียว

เกร็ดความรู้: ระบบขนส่งรถไฟความเร็วสูงของจีน ได้เริ่มพัฒนาในช่วงต้นศตวรรตที่ 20 โดยรถไฟขบวนเเรกมีจุดกำเนิดที่เมืองเทียนจินนี่เอง

ที่นั่งชั้นสองก็มีขนมและของว่างแจก 😛

ใช้เวลาไม่ถึงสองชั่วโมงก็ถึงสถานีรถไฟซานไห่กวน ซึ่งเเตกต่างจากที่อื่นคือตั้งอยู่ใจกลางเมืองเลย

เที่ยวชมด่านซานไห่กวน (Shanhaiguan Pass – 山海关)

จากสถานีรถไฟ เดินไปทางทิศเหนือประมาณหนึ่งอึดใจ จะถึง ด่านซานไห่กวน (Shanhaiguan Pass)

ชื่อ “ซานไห่กวน” (山海关 / Shanhaiguan Pass) แปลตรงตัวว่า “ด่านระหว่างภูเขากับทะเล” เนื่องจากตั้งอยู่แนบระหว่างเทือกเขาเหยียนซาน (Yanshan) กับทะเลป๋อไห่ (Bohai Sea) เป็นปลายตะวันออกของกำแพงเมืองจีนสมัยราชวงศ์หมิง

เป็นกำเเพงเมือง-ด่านที่ตั้งอยู่ใจกลางเมือง ในระยะทางที่สามารถเดินจากสถานีรถไฟไปเที่ยวได้เลย

Shanhaiguan เป็นกำแพงและป้อมปราการที่สร้างขึ้นในสมัยราชวงศ์หมิง (ค.ศ.1368 – 1644) มีลักษณะเป็นรูปทรงสี่เหลี่ยมจัตุรัส ประกอบด้วยกำแพงยาว 4.8 กิโลเมตร แนวกำแพงมีความสูงประมาณ 14 เมตร กว้าง 7 เมตร ประตูทางเข้าทั้งสี่ทิศ (ปัจจุบันเหลือแต่ด้านทิศตะวันออก) เป็นป้อมขนาดใหญ่ ด้านบนมีหอคอย 2 ชั้น สูง 13 เมตร กว้าง 11 เมตร ยาว 20 เมตร ชายคาทาสีน้ำเงิน-แดงสดใส หอคอยแห่งนี้มีทิวทัศน์อันงดงามของอ่าวป๋อไห่ที่อยู่ห่างออกไปทางทิศใต้ และเส้นทางคดเคี้ยวของกำแพงเมืองจีนทางด้านทิศเหนือ

ประตูทางเข้าที่เหลืออยู่ทางด้านทิศตะวันออก

ต้องซื้อตั๋วผ่านประตู (ราคา 40 หยวน) สำหรับการขึ้นไปเที่ยวชมบนกำแพง

ด่านซานไห่กวน (山海關) เป็นอีกหนึ่งป้อมปราการของกำแพงเมืองจีนที่มีความสำคัญทางประวัติศาสตร์ เป็นจุดยุทธศาสตร์ที่แยกดินแดนทางเหนือและตะวันออกเฉียงเหนือที่ถูกครอบครองโดยชนเผ่าเร่ร่อน ออกจากดินแดนทางใต้ที่ครอบครองโดยราชวงศ์จีน

บันทึกทางประวัติศาสตร์ระบุว่า เป็นเวลาหลายศตวรรษที่ด่านซานไห่กวนเป็นจุดป้องกันที่สำคัญ คอยปกป้องทางผ่านแคบๆ ระหว่างภูเขาและทะเลที่นำไปสู่ที่ราบภาคกลางของจีน อันเป็นที่มาของชื่อ “ซานไห่กวน – 山海关 หรือด่านภูเขาและทะเล” (山 = ภูเขา, 海 = ทะเล) นอกจากนี้ยังได้รับการกล่าวขานกันว่า เป็นจุดสิ้นสุดของกำแพงเมืองจีนด้านตะวันออก

ด่านซานไห่กวนแห่งนี้ได้รับฉายาว่า “ด่านแรกในใต้หล้า” (First Pass Under Heaven) หรือในภาษาจีนคือ “เทียนเซี่ยตี้อี้กวน” (天下第一关) ด้วยเหตุผลที่ต้องการยกย่องและสะท้อนถึงความสำคัญของด่านแห่งนี้ เนื่องจากที่นี่มีความสำคัญทางด้านยุทธศาสตร์และประวัติศาสตร์อันยาวนาน เปรียบเสมือนสัญลักษณ์ของความมั่นคงและอำนาจของจีน

บริเวณผนังของป้อมต่างๆ มีช่องสี่เหลี่ยมทาสีแดงและเจาะรูกลมๆ ขนาดเล็กเอาไว้ เวลามีศึกสงครามพลธนูจะประจำการและยิงธนูออกมาจากช่องเหล่านี้

ด่านแห่งนี้ประกอบด้วยป้อมปราการขนาดใหญ่ หอคอย และส่วนต่างๆ ด้านบนกำแพงมีทางเดินขนาดใหญ่เชื่อมระหว่างหอคอยและป้อมต่างๆ

นักท่องเที่ยวสามารถเดินเที่ยวบนกำเเพงเมืองได้รอบ เป็นระยะทางไกลพอสมควร

เหล่าหลงโถว (Laolongtou Great Wall – 老龍頭)

อีกหนึ่งไฮไลต์ของกำแพงเมืองจีนด่านซานไห่กวน คือกำแพงเมืองจีนส่วนที่ยื่นไปบรรจบกับทะเลป๋อไห่ อันมีชื่อเรียกว่า Laolongtou (老龍頭 — เหล่าหลงโถว) มีความหมายว่า Old Dragon’s Head (หัวมังกรเฒ่า) เป็นภาพของกำแพงเมืองจีนที่แปลกตาและไม่เหมือนที่อื่น มีการอุปมากันว่าเหมือนเป็นหัวมังกรที่กำลังดื่มน้ำ บ้างก็ให้ฉายาว่าเป็นจุดเริ่มต้นของกำแพงเมืองจีน ฯลฯ

กำแพงเมืองจีนเหล่าหลงโถวตั้งอยู่ห่างจากซานไห่กวนประมาณ 5 กิโลเมตรทางตอนใต้

การเดินทาง:

สามารถโดยสาร รถเมล์สาย 25 จากประตูด้านทิศใต้ของซานไห่กวน (ผ่านสถานีรถไฟด้วย) หรือ รถเมล์สาย 21 จาก Ying’en Tower (ประตูด้านทิศตะวันตกของซานไห่กวน) หรือใช้บริการแท็กซี่ที่จอดอยู่บริเวณหน้าสถานีรถไฟก็ได้

ตั๋วค่าเข้าชมราคาคนละ 50 หยวน

อันนี้ดูเหมือนว่าจะคุ้นๆ 😀

กำแพงเมืองเหล่าหลงโถว เป็นส่วนหนึ่งของกำแพงเมืองจีนซานไห่กวน ที่นี่สร้างขึ้นในปี ค.ศ.1381 ภายใต้การดูแลของ Qi Jiguang แม่ทัพแห่งราชวงศ์หมิง (1368 – 1644) สมัยนั้นนับได้ว่าเป็นแนวป้องกันที่สำคัญต่อศัตรูที่มาจากทางเหนือทั้งทางบกและทางทะเล หลังจากการสถาปนาราชวงศ์ชิง (ค.ศ.1644 – 1911) บทบาทหน้าที่ทางทหารของที่นี่ก็ค่อยๆ ลดน้อยลง ปัจจุบันกลายเป็นสถานที่ท่องเที่ยวที่ดึงดูดนักท่องเที่ยวจำนวนมากให้มาเยี่ยมเยือนอีกแห่ง

ป้อมหนิงไห่

ประตูทางเข้าด้านทิศเหนือของ ป้อมหนิงไห่ เป็นทางเข้าไปสู่พื้นที่ที่เคยเป็นกองผู้บัญชาการและพื้นที่ฝึกซ้อมของทหารรักษาการณ์ในอดีต ในช่วงสงครามที่แห่งนี้จะกลายเป็นป้อมปราการที่ป้องกันศัตรู และยังเป็นฐานบัญชาการสำหรับการวางแผนทางยุทธวิธีอีกด้วย

ศาลาเฉิงไห่ (Chenghai Pavilion)

จวน (ศาลา) เฉิงไห่ (Chenghai Pavilion) ตั้งอยู่ที่มุมด้านตะวันออกเฉียงใต้ของป้อมหนิงไห่ เป็นอาคาร 2 ชั้นสร้างด้วยอิฐและไม้ ในยุคสมัยของราชวงศ์ชิง จักรพรรดิห้าองค์ของราชวงศ์ (คังซี, หยงเจิ้ง, เฉียนหลง, เจียชิง และเต้ากวง) ได้เดินทางมาแวะเยี่ยมเยือนที่นี่ถึง 12 ครั้งในระหว่างเดินทางเพื่อไปสักการะบรรพบุรุษ มีบทกวีและคำจารึกที่เขียนโดยจักรพรรดิถูกแกะสลักไว้บนแผ่นจารึก ชั้นสองของศาลาเฉิงไห่เป็นจุดที่สูงที่สุดของพื้นที่ สามารถมองเห็นทิวทัศน์ที่สวยงามได้รอบด้าน

จากด้านหน้าของศาลาเฉิงไห่ มีทางเดินตรงไปและข้ามสะพานสีแดง จะนำไปสู่กำแพงเมืองเหล่าหลงโถวที่ยื่นออกไปบรรจบกับทะเลป๋อไห่

จากศาลาเฉิงไห่เดินข้ามสะพานสีเเดงนี้ไป จะนำไปสู่กำแพงเมืองเหล่าหลงโถว

จากหน้าศาลาเฉิงไห่ มีทางเลี้ยวออกไปด้านขวามือ ซึ่งนำลงไปสู่จุดชมวิวบริเวณชายหาด และสามารถเดินไปถึง วัดเทพเจ้าแห่งท้องทะเล ได้ด้วย

หอสัญญาณจิงหลู (Jinglu Beacon Tower)

หอสัญญาณจิงหลู (Jinglu Beacon Tower) ตั้งอยู่บริเวณส่วนปลายของกำแพงที่ยื่นออกไปในทะเล สร้างขึ้นในปี ค.ศ.1565

กำแพงส่วนที่ยื่นลงไปยังทะเลสร้างขึ้นในปี ค.ศ.1579 โดย Wu Weizhong นายทหารของราชวงศ์หมิง และได้รับการบูรณะและปรับปรุงใหม่ในปี ค.ศ.1987 กำแพงส่วนนี้มีความยาวประมาณ 22.4 เมตร ประกอบด้วยบล็อกหินแกรนิตแถบขนาดใหญ่เก้าชั้นซึ่งมีความสูงรวม 9.2 เมตร

วัดเทพเจ้าแห่งท้องทะเล (Temple of Goddess of the Sea)

วัดเทพเจ้าแห่งท้องทะเล (Temple of Goddess of the Sea) เป็นวัดลัทธิเต๋าโบราณตั้งแต่สมัยราชวงศ์หมิง ที่เห็นในปัจจุบันเป็นส่วนที่ได้บูรณะและสร้างขึ้นใหม่ในปี ค.ศ.1988 อยู่ห่างจากกำแพงเหล่าหลงโถวไปทางตะวันตกประมาณ 350 เมตร ตัววัดล้อมรอบด้วยทะเลทั้งสามด้าน ประกอบด้วยสิ่งก่อสร้างต่างๆ เช่น ซุ้มประตู โถงเทพีแห่งสวรรค์ และโถงเทพเจ้าแห่งท้องทะเล อันเป็นสิ่งก่อสร้างหลักของวัดเพื่อให้ผู้คนได้สักการะเทพเจ้าและสวดมนต์ขอให้เดินทางโดยสวัสดิภาพและเก็บเกี่ยวผลดีในสมัยก่อน บริเวณปลายสุดของวัดคือศาลาชมทะเล ซึ่งเป็นจุดชมวิวอีกแห่งหนึ่งที่มีทิวทัศน์สวยงาม หากมีหมอกหรือฝนตกปรอยๆ วัดจะดูเลือนลางราวกับอยู่ในแดนสวรรค์..

เดินเที่ยวจนได้เวลา ก็กลับมายังสถานีรถไฟซานไห่กวน เพื่อเดินทางกลับ..

\O.O/